Praatcolumn van Adri

Praatcolumn van Adri

Af en toe krijg ik een envelop met een brief waarop staat: de heer Adri Miedema in plaats van mevrouw Miedema. Veel mensen vinden Adri een jongensnaam terwijl het niet zo is. Het zij zo.


Al schrijf ik aan het slot van mijn brief: met vriendelijke groeten, mevrouw Miedema. Dat helpt niks. De mensen die de brief vaak te vlug lezen, sturen een brief of mail terug met briefaanhef: Beste mijnheer Adri Miedema. Wel grappig.
Zal ik dan mijn voornaam veranderen? Nee, ik vind mijn voornaam wel mooi en spreek mijn voornaam gemakkelijk uit met een rollende tongval en met een gebaar zoals mijn wijsvinger in mijn wangkuiltje.
Waarom de rollende tongval? Toen ik een klein meisje van een jaar of 6 was, kregen mijn ouders een brief van de dovenschool waarin werd medegedeeld dat er een openbare spraakles op zaterdagmorgen om ongeveer 10 uur werd gegeven om de medeklinker r goed te kunnen leren spreken. Dat vonden zij wel belangrijk maar ik was er niet blij mee.
Toen bestond er nog een 45-urige arbeid voor de werkenden  en ambtenaren. Mijn vader moest als ambtenaar in die tijd ook doorwerken tot zaterdagmiddag om 1 uur. Maar hij kreeg een verlof om mij naar die spraakles te brengen.
Tijdens de les zat ik op de hoge stoel tegenover de spraakleraar, meneer Staal. Hij had een vreemd apparaatje dat wat op een scheermachine leek. Hij zette dat ding onder mijn kin. Ik voelde flinke trilling onder mijn kin zodat ik mijn tong gemakkelijk heen en weer naar mijn verhemelte kon bewegen. Natuurlijk kon ik al de medeklinker R al uitspreken, maar mijn ouders wilden de zekerheid hebben dat ik het wel kon.
Ouderwets! Tegenwoordig hoeft dat niet meer. Daarom vind ik mijn voornaam wel mooi.

Van de voorzitter – maart 2012

Van de voorzitter – maart 2012

Albert heeft het in zijn column van deze maand over de themaweekenden in 2012, het succesvolle NL DOET en allerlei activiteiten/plaatsen waarvoor je je kunt opgeven. 

Hallo, nu weer een “Van de Voorzitter”, van maart 2012. Er is weer heel wat te vertellen. Op dit moment is het lente, dus de dagen worden langer en langer. Dit houdt in dat in de avonden weer gebruik gemaakt kan worden van de terras buiten!

Dan de eerste onderwerp; de commissievergadering. Tijdens deze vergadering komen allerlei commissies,  die onder de Stichting vallen, bijelkaar. Wij hebben toen het ‘Themaweekend’ besproken, weet je nog, van vorig jaar? Dit jaar komen er drie thema-weekenden; 1. Sport. Op een bepaalde plaats kan iedereen diverse sporten gaan doen/uitproberen. Dit kan zeer breed worden bekeken; van jong tot oud is welkom. 2. Doof Zichtbaar. Dit is een jaarlijks evenement in Amsterdam, in de week vóór de Wereld Doven Dag (WDD). Dit willen wij nu ook gaan doen in een weekend in Groningen. De bedoeling is dat wij de draaiboek gaan gebruiken van Amsterdam. 3. Educatie. Een heel dag lezingen, over diverse onderwerpen. Het hoeft niet per se m.b.t. Doof te zijn, als het maar interessant is! Deze 3 weekenden willen de commissies gaan uitvoeren dit jaar.

Afgelopen zaterdag was er een vrijwilligersdag, van NL Doet. De dag wordt georganiseerd door de Oranje Fonds. Deze subsideert de dag met EUR 500,-. Deze gelden kan gebruikt worden voor aanschaf van diverse materialen. Wij, de doven, hebben de dag niet alleen gedaan, ook waren er buitenstaanders, in totaal 15 mensen kwamen meedoen. Diverse dingen zijn gedaan; in de tuin werd er gewerkt, binnenshuis werden diverse onderhoudsklussen gedaan. En ja; wij hebben nu (eindelijk) flitsbellen in MH4! Nu nog in drie kamers; de leeskamer, de bruine cafe en in de bar van de grote zaal. Wij willen in nog meer kamers flitsbellen installeren, daarvoor hebben wij wel flitsers en zenders nodig. Heb je ze nog ergens op zolder staan? Wil je ze kwijt? Breng ze maar naar het Clubhuis! Oh ja, er werd een artikel gewijd aan NL Doet in het Clubhuis, de Dagblad van het Noorden van 18 maart 2012 heeft een artikel geplaatst hierover.

Het bestuur geeft de mogelijkheid om mee te doen aan de cursus “Notuleren en Vergadertechniek”. Dit wordt georganiseerd door diverse organisaties. Heb je belangstelling om mee te doen? Je kunt je opgeven, via een bestaand commissie of via een Aangesloten Vereniging, bij het bestuur.

Er is iemand nodig voor de bar tijdens de instuifavonden. Een bar-man of een bar-vrouw. Wat nodig is: flexibiliteit, klantvriendelijkheid en enige ervaring zou mooi zijn. Zie je het wel zitten, maar niet elke week, dan is de mogelijkheid om met meerdere personen de bar te bemannen zeker bespreekbaar. Heb je belangstelling, neem dan even contact op met Martin Hooiveld.

Als laatste, maar niet onbelangrijk, tijdens de AV vergadering vorige week, namen wij afscheid van 3 bestuursleden; Johan van Winsum, Adri Miedema en Marco Boesjes. Zij hebben heel lang zitting genomen in het bestuur. Zij kregen cadeaus, er werd leuke dingen verteld over hun. Ze werden echt in het zonnetje gezet! Maar dit afscheid houdt ook in dat er 3 vacante plaatsen zijn in het huidig bestuur (bestaat momenteel uit 4 personen; Dirk Jan Reitsma, Dennis Hoogeveen, Albert Wijbenga en Matthijs Terpstra). Heb je belangstelling? Stuur maar een e-mail of kom bij ons langs!

Dat was het tot zo ver. Tot de volgende keer!

Praatcolumn van Adri

Praatcolumn van Adri

Nu de lente nadert, worden plannen gemaakt om op vakantie te gaan. Marc kreeg op zijn werk een extra persoonlijk budget om iets te kopen voor een ICT-hulpmiddel volgens UMCG.

Op voorwaarde dat hij zo’n ICT-hulpmiddel uit de lijst kiest. Op deze lijst stonden o.a. laptop, PC-computer, software, smartphone en e-reader oftewel het digitale boek.Hij ging meteen met mij overleggen omdat zijn oog op een e-reader viel. Want wij hebben al een laptop,  een computer en software.Voorts zei hij dat het handig is voor mij zo’n digitaal boek te kopen met het oog op onze vakantie daar ik veel lees.


Als wij onze koffers inpakken, hebben wij altijd een klein woordenwisseling over het gewicht van onze koffers. Ik stop veel boeken in mijn koffer. Zonder boeken vind ik rustige momenten tijdens onze vakantie wat “saai”. Maar die boeken geven wel wat gewichten. Als je in de auto stapt, dan is het gewicht van de koffer geen probleem. Maar als je in het vliegtuig stapt, dan geeft dat wel veel problemen. Want je koffer mag niet zwaarder zijn dan 20 kilo. Dus ging Marc mijn koffer controleren op de weegschaal. Het bleek vaak dat mijn koffer zwaarder was dan de zijne. Als gevolg daarvan kreeg ik een flink gefoeter van hem dat mijn koffer omdat wij dan een kans krijgen een boete te betalen van  de douane. Dat moest ik almaar aanhoren, pfff. Daarom moest ik mijn koffer uitpakken om zware boeken te verwijderen. Het was een enorm gepuzzel om de koffer op juiste gewicht in te pakken.
Daarom is een e-reader een mooie oplossing. Dan hoef ik niet zoveel boeken mee te nemen op vakantie. Dus gingen wij gauw naar de mediamarkt om de goede e-reader te kopen.Wij gingen dat installeren. Een spannende boek heb ik al gedownload in  het digitale boek.Maar ik moest leren omgaan met dat boek. Dus drukte ik lichtjes op het digitale boek, het aanraakscherm. Op het aanraakscherm kwam de gebruikershandleiding. Ik las tot mijn schrik dat ik 187 bladzijden moest lezen hoe ik met de e-reader moet omgaan. Alweer pfff! Zoveel informatie over het omgaan met dat boek. Het printen is wel noodzakelijk. Stel als er storing in dit boek is, kun je niks beginnen zonder handleiding. Dus moest ik 187 bladzijden afdrukken. De stapel papieren is nog  dikker dan een e-reader in een formaat van 13 x 17 cm. Ik heb Marc deze stapel laten zien en vergelijken. Daar keek hij raar van op. Hij vond dat vreselijk overdreven. Dat vind ik wel grappig.
Ik hoop dat ik er veel plezier in heb. Dat moet ik nog ervaren!

Column Dennis – februari 2012

Column Dennis – februari 2012

Dennis is naar Boedapest geweest.. Daar heeft hij een vergadering gehad met alleen maar horenden. Hoe vond hij dat? Verder nog nieuwtjes vanuit het bestuur van EUDY!

Hallo,

Afgelopen 6 januari ben ik naar Boedapest in Hongarije geweest. Daar heb ik vergaderd met het voorbereidingsteam voor een studiesessie in maart, ook in Boedapest. De trainingssessie richt zich op scholieren met special needs, speciale behoeften en sociale inclusie. OBESSU heeft EUDY gevraagd om iemand te sturen die zitting kon nemen in het voorbereidingsteam.

Wat is het OBESSU? Dat is een organisatiebureau voor Europese scholierenverenigingen. Dat is dus een belangenorganistatie voor scholieren. Met mij zaten er nog vier andere personen, allemaal horend, in het team. Ik heb twee tolken meegenomen die alles voor mij ging vertalen. De Raad van Europa financiert het project.

Wat werd dat weekend allemaal besproken? Bijvoorbeeld wat sociale inclusie en speciale behoeften betekenen voor ons. Ik heb vooral gezien bij de horenden dat wanneer ze zelf geen handicap of beperking hebben, ze hierop een heel andere kijk hebben dan doven. Dit was vooral duidelijk bij bijvoorbeeld de vraag of sociale inclusie voor iedereen nodig is. Een doof persoon kan meer behoefte hebben om in de dovenwereld te blijven, les te krijgen op een dovenschool, mee te doen met een jongerenvereniging voor doven. Als je als dove geplaatst wordt binnen de horende wereld kan dat niet altijd prettig zijn, bijvoorbeeld omdat niet iedereen kan gebaren, iedereen minder visueel is. De andere teamleden hadden het zo nog niet bekeken!

Samen hebben we het programma voor de week samengesteld. ’s Avonds gingen we samen uit eten en hadden we het gezellig. Maar ik heb wel gemerkt dat een vergadering met doven anders is. Het maakt niet zoveel uit waar we vandaan komen, altijd kunnen we gezellig met elkaar kletsen. Dat weekend in Boedapest was dat niet het geval. De horenden kenden elkaar niet en het was moeilijk om een gesprek op de gang te houden. Dus ik sprak voornamelijk met de tolken.

Al met al was de vergadering met OBESSU anders dan ik ooit had ervaren, maar het was leerzaam om te vergaderen met horenden en te ontdekken wat voor dingen ze anders deden, en hoe het was met de tolken. Ik moest Nederlands gebaren, terwijl de tolken het vertaalden naar het Engels. Maar soms gebaar ik ook slordig, dan gebruik ik Engelse of Internationale gebaren, dan moesten de tolken er het beste van maken om een zo goed mogelijke vertaling neer te zetten. De tolken hoorden Engels en vertaalden dit naar de Nederlandse Gebarentaal. Dus het was echt nodig dat er twee tolken aanwezig waren! Ze wisselden elkaar af om de kwartier. Soms ging een tolk even weg om haar hoofd leeg te maken. Eigenlijk zou ik maar één tolk meenemen, de Raad van Europa wou maar één tolk betalen en van het UWV wist ik al dat ze nooit twee tolken zouden betalen. Dus ik heb via Menzis geregeld dat de tolken in het kader van vrijwilligerswerk mee konden.

Nu wat anders. EUDY heeft een nieuwe stagiaire! Ze heet Luba en komt uit Canada. Ze studeert aan de universiteit voor doven in Washington D.C., dus ze doet haar stage in Europa. Ze zal de komende tijd achterstallige papierwerk wegwerken en ze zal ook de zomerschool en jongerenseminar voorbereiden. Het bestuur is erg blij met haar komst, zo kunnen we achterstallig werk wegwerken.

Let ook op: onlangs hebben we op onze website meer informatie geplaatst over de jongerenkamp in Bosnië en Herzegovina. Kijk maar op www.eudy.info en dan linksbovenaan. Daar is het kamplogo te zien, daar kun je op klikken. Dan krijg je een website met meer informatie over de plaats, het programma, verschillende filmpjes, enz. Als je mee wilt, kan je je aanmelden bij de Jongerencommissie. Je moet nog even wachten tot ze de informatie rondmailen. De Jongerencommissie zal de aanmeldingen selecteren.

De volgende keer ga ik het hebben over de kampinspectie in Bosnië en Herzegovina. Hopelijk neem ik wat beeldmateriaal mee voor jullie!

Tot ziens!

Praatcolumn Adri

Praatcolumn Adri

Het is wel moeilijk een leuk en actueel verhaal te bedenken omdat wij de gezellige feestdagen achter de rug hadden. Iedereen ging zijn eigen weg zoals familiebezoek, uit eten wintersport, heerlijke champagne en mooi vuurwerk enzovoort. Dan ben ik al uitgepraat!

Maar na de feestdagen raakte onze feestvoorraad. Dus moest ik boodschappen doen in een winkelcentrum. Voordat ik naar AH ging, kon ik niet nalaten even langs de gemakswinkel Primera voor tijdschriften, wenskaarten , boeken enzovoort lopen. Ik ging snuffelen in een van de vele tijdschriften op een rek en pakte een handwerktijdschrift. Ik bekeek in dit tijdschrift handwerkjes, die nu in mode zijn. Op dit moment kwamen de oude herinneringen over mijn handwerklessen tijdens mijn dovenschooltijd naar boven.Als twaalfjarige kreeg ik net als mijn leeftijdgenoten, allemaal meisjes op iedere vrijdagmiddag om vier uur tot zes uur een handwerkles. Het was eigenlijk een rot tijdstip, want wij moesten doorwerken vlak voor het eten. Daarnaast vonden vader en moeder het verschrikkelijk dat hun eigen dochter zo laat thuis kwam. Het was logisch als je ouder op de wacht stond als je thuis kwam. O wee als je de bus miste, dan kreeg je een enorme uitbrander van je boze pa of moe omdat je zo laat was.Op een vrijdagmiddag ging een schoolknecht na 45 jaar te hebben gewerkt, met pensioen en gaf hij een groot afscheidsfeest aan het schoolpersoneel. Iedere leerling die om vier uur les had, was vrij en mocht naar huis gaan. Maar de handwerkjuf pakte ons en verstopte ons snel en ongemerkt in het handwerklokaal. Daarna liep zij weg naar dit feest. Zo kwamen wij alleen en onbewaakt in het lokaal. Je kent het spreekwoord als de kat van huis is, dansen de muizen. Wij voerden er helemaal niets uit en maakten een kabaal terwijl een van onze klasgenoten om beurt op de wacht stond tot de handwerkjuf kwam. Zodra zij kwam, holden wij bliksemsnel naar onze plaats, gingen wij zitten en deden wij alsof wij braaf en ijverig zaten te naaien of breien. Toen zij de klas binnenkwam, waren wij bang dat zij onze werkjes controleerde. Als zij merkte dat je niks deed, dan kreeg je wel een probleem! Maar tot onze opluchting was zij wat aangeschoten na het feest en controleerde zij onze werkjes niet. Daardoor mochten wij snel naar huis gaan. Op de volgende eerste schooldag, dus op maandagmorgen merkte onze dovenonderwijzer vriendelijk maar onwetend op dat het afgelopen vrijdag fijn was voor ons omdat wij op vrijdagmiddag om vier uur vrij waren. Wij zeiden tegen hem: Nee meneer, wij moesten doorwerken tot zes uur! Daarop reageerde hij zeer verontwaardigd door te zeggen dat iedereen die op vrijdag les tot zes uur had, om vier uur vrij was en direct naar huis mocht gaan. Wij keken elkaar verwonderd aan. Hij liep boos naar de handwerkjuf om haar daarop aan te spreken. Zij antwoordde schijnheilig dat de meisjes hard en ijverig moesten werken.

Column Dennis – Januari 2012

Column Dennis – Januari 2012

Dennis heeft het deze keer over de bestuursvergadering in België. Ging alles goed? Wat is er zoal besproken tijdens deze bestuursvergadering?

Gelukkig nieuwjaar! Ik hoop dat jullie een goede jaarwisseling hebben gehad.

Dit is de eerste column in 2012. De vorige keer heb ik het gehad over mijn werk in EUDY. Nu ga ik het specifiek hebben over de bestuursvergadering van 9 en 10 december in Brussel, België.

We vergaderen altijd twee volle dagen, op vrijdag en zaterdag. En dan gaan we ’s avonds altijd iets gezelligs doen, bijvoorbeeld uitgaan met Belgische dove jongeren. In verband met onze tijdschema is dat deze keer iets anders gegaan. We hebben op zaterdag en zondag vergaderd en vrijdag was een voorbereidingsdag. Dat was speciaal voor onze nieuwe bestuursleden. Tijdens de ALV in oktober in Madrid, Spanje, zijn we van 5 naar 7 bestuursleden gegaan. Er moesten 4 bestuursleden worden gekozen. Samen gingen we dus op vrijdag bespreken wat EUDY is en wat er allemaal is. Zaterdag begon het echte werk!

Zaterdags hadden we de belangrijkste punt al: het verdelen van de taken. De rollen in het bestuur zijn voorzitter (Engeland), vice-voorzitter (Italië), secretaris (Nederland), penningmeester (Griekenland), bestuurslid PR (Finland), bestuurslid politieke terrein (België) en bestuurslid kampen (Spanje).

Grappig was dat een bestuurslid niet kon komen omdat hij ziek was. Maar toch hebben we even overlegd met elkaar door gebruik te maken van webcams. We hebben de belangrijkste zaken van de vergadering even besproken. Makkelijk, zo’n technologische oplossing!

Het bijzondere was ook dat onze werkgroepen (historie, onderzoek en ontwikkelingslanden) ook naar Brussel zijn gekomen om te vergaderen. Op een moment zijn we een uurtje bij elkaar gaan zitten om samen te bespreken om te kijken wat EUDY als geheel precies is en hoe we samen gaan werken.

Er wordt ook een nieuwe werkgroep opgericht. Een enthousiasteling uit België wil graag een Europese Dove Studentenunie vormen. Dit wil hij graag onder EUDY als werkgroep doen. Dan wil hij studentenverenigingen voor doven in Europa met elkaar in contact brengen, eventueel zich sterk maken voor de rechten van doven op universiteiten en hogescholen, tolken en andere voorzieningen. Dit wordt nu nog niet officieel opgericht, eerst is er een aandachtsgroep (focus group) die gaat kijken wat voor doelen de werkgroep zou moeten hebben en wat voor werk het gaat uitvoeren. Als alles klaar is, wordt deze als voorstel ingediend tijdens de ALV in Bosnië en Herzegovina.

We hadden ook gasten uit Litouwen. Litouwen heeft op dit moment geen landelijke vereniging voor dove jongeren. Deze gasten willen dat wel graag, maar weten niet zo goed hoe dit moet. Daarom wilden ze graag meekijken en praten met ons. Ze zijn hierdoor erg enthousiast geworden en hadden erg veel zin om terug te gaan om daar een vereniging op te richten. We wensen hen veel succes!

Waar hebben we eigenlijk vergaderd? EUD heeft een kantoor in Brussel, waar we ook gebruik van mogen maken. We hebben een erg goed contact met EUD, we werken veel samen en we wisselen informatie uit. We hebben ook besproken wat we in 2012 graag willen gaan doen.

De volgende keer ga ik het hebben over OBESSU (Organisatiebureau van Europese Scholierenunie). Astaande weekend vlieg ik naar Boedapest, Hongarije om daar een vergadering bij te wonen.

Tot de volgende keer!