Praatcolumn van Adri -november



De feestdagen zoals Sinterklaas en Kerst naderen. Dat betekent dat wij veel geld moeten uitgeven voor de kado’s, diner en lekkere hapjes.

Daarbij wordt veel besteld via het internet. Dus worden veel bestellingen op post gedaan en thuis gebeld als de bestellingen niet door de brievenbus kunnen.
Bij ons in de wijk worden logischerwijs veel bestellingen via het internet gedaan. Veel buren van ons zijn tweeverdieners en dus niet vaak thuis. Daarom komt vaak de postbode bellen bij mij met verzoek of ik op de post van de afwezige buren wil passen. Dat is voor mij geen probleem.
Op een dag kwam zo’n post voor de afwezige buurman bij mij terecht. Even later kwam ik op straat en zag ik hem. Ik riep naar hem dat de post bij mij voor hem is binnengekomen. De buurman kwam op me af en nam de post van mij aan. Hij keek mij heel grappig nieuwsgierig aan alsof hij van mij wilde weten wat er in de post zat. Daar wist ik van niks af en keek hem aan alsof ik wilde zeggen dat het niet mijn gewoonte is de post voor hem open te maken. Zo’n ogentaal is heel leuk. Maar dat doet me toch denken aan vroeger toen ik nog niet getrouwd was en bij mijn ouders woonde.
Toen ik nog bij mijn ouders woonde, bestond er nog geen internet. Mijn vader bestelde altijd telefonisch dingen, op dit moment software voor zijn computer. Op dit moment bestond de computer wel met MS-DOSprogramma’s, gekoppeld met software zoals tekstverwerkingsprogramma, boekhoudprogramma, enzovoort. Hij moest die software voor zijn boekhouding hebben. Volgens telefonische bestelling zou hij dat per post vandaag krijgen. Maar die post kwam niet tot zijn ergernis. Hij moest dat dringend hebben. Dus belde hij het bedrijf en vroeg hij hem waar de software bleef. De besteller zag tijdens het bellen in de lijst en ontdekte dat de software op verkeerd huisnummer is verstuurd. Dus aan de overkant van onze woning. Mijn vader ging naar de overbuurvrouw en kreeg van haar een geopend postpakketje met software erin zonder excuses van haar. Daar werd hij woest over en vreesde hij dat een van de software-onderdelen weg was. Hij kwam met een kwaad gezicht in de kamer en onderzocht het pakketje heel nauwkeurig. Ik vroeg hem wat er aan de hand was. Hij zei heel kwaad: “Dat heeft die rotwijf geopend. Ik ben bang dat zij een van die onderdelen pikte.” Gelukkig ontbrak er niets in dit pakketje.
Andermans post openmaken doe ik dus niet!