Praatcolumn Adri

Het is wel moeilijk een leuk en actueel verhaal te bedenken omdat wij de gezellige feestdagen achter de rug hadden. Iedereen ging zijn eigen weg zoals familiebezoek, uit eten wintersport, heerlijke champagne en mooi vuurwerk enzovoort. Dan ben ik al uitgepraat!

Maar na de feestdagen raakte onze feestvoorraad. Dus moest ik boodschappen doen in een winkelcentrum. Voordat ik naar AH ging, kon ik niet nalaten even langs de gemakswinkel Primera voor tijdschriften, wenskaarten , boeken enzovoort lopen. Ik ging snuffelen in een van de vele tijdschriften op een rek en pakte een handwerktijdschrift. Ik bekeek in dit tijdschrift handwerkjes, die nu in mode zijn. Op dit moment kwamen de oude herinneringen over mijn handwerklessen tijdens mijn dovenschooltijd naar boven.Als twaalfjarige kreeg ik net als mijn leeftijdgenoten, allemaal meisjes op iedere vrijdagmiddag om vier uur tot zes uur een handwerkles. Het was eigenlijk een rot tijdstip, want wij moesten doorwerken vlak voor het eten. Daarnaast vonden vader en moeder het verschrikkelijk dat hun eigen dochter zo laat thuis kwam. Het was logisch als je ouder op de wacht stond als je thuis kwam. O wee als je de bus miste, dan kreeg je een enorme uitbrander van je boze pa of moe omdat je zo laat was.Op een vrijdagmiddag ging een schoolknecht na 45 jaar te hebben gewerkt, met pensioen en gaf hij een groot afscheidsfeest aan het schoolpersoneel. Iedere leerling die om vier uur les had, was vrij en mocht naar huis gaan. Maar de handwerkjuf pakte ons en verstopte ons snel en ongemerkt in het handwerklokaal. Daarna liep zij weg naar dit feest. Zo kwamen wij alleen en onbewaakt in het lokaal. Je kent het spreekwoord als de kat van huis is, dansen de muizen. Wij voerden er helemaal niets uit en maakten een kabaal terwijl een van onze klasgenoten om beurt op de wacht stond tot de handwerkjuf kwam. Zodra zij kwam, holden wij bliksemsnel naar onze plaats, gingen wij zitten en deden wij alsof wij braaf en ijverig zaten te naaien of breien. Toen zij de klas binnenkwam, waren wij bang dat zij onze werkjes controleerde. Als zij merkte dat je niks deed, dan kreeg je wel een probleem! Maar tot onze opluchting was zij wat aangeschoten na het feest en controleerde zij onze werkjes niet. Daardoor mochten wij snel naar huis gaan. Op de volgende eerste schooldag, dus op maandagmorgen merkte onze dovenonderwijzer vriendelijk maar onwetend op dat het afgelopen vrijdag fijn was voor ons omdat wij op vrijdagmiddag om vier uur vrij waren. Wij zeiden tegen hem: Nee meneer, wij moesten doorwerken tot zes uur! Daarop reageerde hij zeer verontwaardigd door te zeggen dat iedereen die op vrijdag les tot zes uur had, om vier uur vrij was en direct naar huis mocht gaan. Wij keken elkaar verwonderd aan. Hij liep boos naar de handwerkjuf om haar daarop aan te spreken. Zij antwoordde schijnheilig dat de meisjes hard en ijverig moesten werken.